Refsivernd óeinkennisklæddra lögreglumanna

Rakel Guðmundsdóttir · 2013

Meginmarkmið þessarar ritgerðar er afmorkun a refsivernd oeinkennisklaeddra logreglumanna innan akvaeða 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með hliðsjon af domaframkvaemd i sakamalum er varða brot gegn oeinkennisklaeddum logreglumonnum. Gerð verður grein fyrir þeim heimildum sem gilda um storf oeinkennisklaeddra logreglumanna. Verður 106. gr. hgl. gerð skil með aherslu a þau refsirettarlegu atriði akvaeðisins er snua að refsivernd og litið til norraens rettar til samanburðar. Þa verður leitast við að afmarka þau atriði er ahrif hafa haft a sonnunarmat i domaframkvaemd herlendis vegna brota gegn oeinkennisklaeddum logreglumonnum. Loks verður leitast við að svara þeirri spurningu hver raunveruleg refsivernd oeinkennisklaeddra logreglumanna er a grundvelli 106. gr. hgl. Niðurstoður ritgerðarinnar eru þaer helstar að torveld sonnunarbyrði um huglaega afstoðu geranda a verknaðarstundu dregur ur raunhaefu gildi þeirrar auknu refsiverndar logreglumanna sem leiðir af akvaeðum 106. gr. hgl. Huglaegri afstoðu til opinbers starfs, sem verknaðaraðstaeðna i verknaðarlýsingu 106. gr. hgl., virðist að meginreglu mega jafna til asetnings i þeim tilvikum er logreglumenn eru einkennisklaeddir a verknaðarstundu. Hafi logreglumaður hins vegar þa verið oeinkennisklaeddur raeðst sonnunarmat domara, a huglaegri afstoðu geranda, af þeim atvikum hverju sinni, er telja sýna fram a það, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rokum, að geranda hafi staðið asetningur til að beina broti að logreglumanni. Þa virðist mega leiða það af domaframkvaemd að akveðin hlutlaeg atriði megi vera metin leiðbeinandi um huglaega afstoðu geranda til opinbers starfs oeinkennisklaeddra logreglumanna. A það helst við um það sem fram þykir komið hverju sinni um framvisun viðkomandi logreglumanna a logregluskilrikjum með hliðsjon af þeirri meginreglu 1. mgr. 6. gr. reglugerðar um logregluskilriki og notkun þeirra nr. 1052/2006, að oeinkennisklaeddum logreglumanni beri að jafnaði, að gera borgara það ljost að hann se logreglumaður aður en hann beri upp erindi sitt við viðkomandi og það geti hann gert með logregluskilrikjum.

Read the paper · More papers on PaperTik