The design of our own lives
Steven Dorrestijn · 2012
Met veel dankbaarheid en genegenheid draag ik dit proefschrift op aan mijn vader en moeder, Bernard Dorrestijn en Wil Dorrestijn-Ottes.Ooit dacht ik dat ik vanzelfspre kend boer zou worden, daarna dacht ik dat monteur zou worden.Maar ik ging naar de universiteit om voor werktuigbouwkundig ingenieur te studeren.Ergens voelde ik altijd een roeping, waarmee ik mij niet goed raad wist, om theologie te gaan studeren, of geschiedenis of taalwetenschappen.Jullie hebben je vast en zeker verwonderd maar mij altijd gesteund en aangemoedigd op mijn weg van plattelandsjongen in Silvolde, tot filosofiestudent in Parijs en weer terug naar Enschede om filosofie en platteland te combineren.Ik weet dat jullie heel trots zijn dat ik nu zover ben gekomen dat ik een proefschrift in de filosofie van de techniek heb afgerond.Heel hartelijk dank voor alles.There are many people I wish to thank for their contribution to this work.To Peter-Paul Verbeek, I owe my deepest gratitude.You have been a magnificent teacher and supervisor as well as collaborator in the philosophy of technology.More over, you have been a close friend and occasional mentor in the art of living.Your knowledge and energy are enormously inspiring.Thank you for everything.Hans Achterhuis, your teaching at the mechanical engineering department first inspired my interest in philosophy.I discovered by your example how one can doubt long held truths and beliefs but still remain engaged and critical.Heartfelt thanks for the confidence and enthusiasm you showed, which led to a breakthrough in the finali zing of my work.Bernadette Bensaude-Vincent, thank you for your warm welcome, support and supervision during my research stay in Paris.This work extends our discussion concerning how an ethics of accompaniment can overcome a lapse into the justification of any development.For discussions on the work of Foucault and technology, I